Ook al had ik tegen mijzelf nog gezegd, een groepsreis doe ik niet meer zoals naar Oeganda, want ik krijg te weinig tijd voor het nemen van foto’s, en toen kwam deze fotoreis naar IJsland op mijn pad. Het is waarschijnlijk anders als je met gelijkgestemde op pad gaat, dus besloot ik om mij in te schrijven en ook na te denken over wat ik zou willen leren, aangezien er een professionele fotograaf mee gaat. Ik kan zeggen, de groep was fantastisch. Het was heel gezellig met Henk, Kiki, Carla, Yvonne en Joke.
Nu fotografeer ik al jaren, maar er is altijd wel iets te verbeteren en voor mij was compositie het belangrijkste doel om aandacht aan te besteden. Maar het fotograferen van het Noorderlicht was mijn topprioriteit, al heb je daar geen controle over.
Dus op 19 oktober via Schiphol naar Keflavik. Aangezien is alleen vloog, was ik de eerste van de groep die arriveerde. Michael Kamp, de begeleider en professionele fotograaf, f stond me al op te wachten. Mijn eerste gedachte……
“wat een broekie, hahaha”
Aangezien de rest van de groep later op de avond zou komen, nam Michael me mee naar Gardur Old Lighthouse, om te starten met de fotoreis.
Het grappige was dat Michael direct zag wat mijn probleem was, ik nam te weinig tijd om te kijken naar een compositie. Het was klik en klaar. De vinger op de zere plek en dat zou later nog 1 keer gebeuren. Tjonge, dacht ik, een broekie maar hij ziet het wel gelijk.
Na gegeten te hebben en we de rest van de groep hebben opgehaald bij het vliegveld zijn we Reykjavik gereden. Na het inchecken bij het hotel nog even wat avond fotografie gedaan bij Hallgrimskrikja.
De volgende morgen begon de reis door het mooie IJsland. Ook al zou ik veel van de plekken voor de tweede keer zien (ik was zelf al eens in IJsland geweest en had bijna dezelfde route gereden) toch was ik heel enthousiast. Het is zo’n mooi en ruig land en overal is wel een foto moment, maar onze stops waren Hraunfossar en Bruararfoss, watervallen die ik toen niet gezien heb. Echt heel erg mooi.
De laatste stop was Strokkur Geyser, waar we ook verbleven in het hotel. Na een prima diner en een goede nachtrust, was ik vroeg op en ben in mijn eentje nog naar de geiser gegaan. Het was steenkoud maar ik was geheel alleen en heb ik bij zonsopkomst foto’s gemaakt van de geiser. Dit was verdomd lastig omdat het donder was, dus een langere sluitertijd en je wilt toch iets van de actie vastleggen. Na vele probeersels deze foto als een van het beste resultaat en ik ben er best trots op.
Na ontbijt zijn we weer gaan rijden met tussenstops bij Gullfoss en Seljalandfoss om te eindigen bij ons hotel, vlak bij Vik. Ondanks de lange trip was het zeer gezellig in de auto. De sfeer in de groep was erg leuk en gezellig.
Na wat gegeten te hebben in Vik zijn we naar het hotel gereden. De kans op het Noorderlicht was maar 2% dus ja, wat doe je dan. Wel, in mijn geval, ik maakte mijn fototas gereed voor de volgende dag, batterijen opladen etc. Terwijl ik daar mee bezig was, wordt er op het raam gebonsd. Aurora Borealis!!!!!
Spullen bij elkaar gegrepen en naar buiten en daar … mijn allereerste foto’s van het Noorderlicht gemaakt. En maar blijven schieten totdat ik me bewust werd van het feit dat mijn veters niet gestrikt waren, ik geen muts of handschoenen bij had, een fleecejasje aan had en het was onder nul. Ik was steenkoud maar ik had mijn foto’s. Deze reis kon niet meer stuk.
De volgende dag naar Reynisdrangar en Dyrholaey en hier had ik moeite met het vinden van compositie of een gebrek aan inspiratie, misschien omdat ik hier al geweest was. Het licht was hard ondanks dat de zon laag stond. Hier liet Michael zien waarom hij reizen begeleid en hij echt een professional is. Hij raakte mij voor de tweede keer op een zeer plek. Hij zei: “ jij moet meer tijd nemen om foto’s te maken en niet op AV stand. Jij gaat handmatig werken, zo neem je meer tijd om te kijken!” En daarnaast gaf hij aan “Denk hier, op deze plek, eens meer aan zwart-wit of fine art of minimalistisch!!”
Geloof het of niet maar met foto 8 en 9 ben ik zeker 45 minuten bezig geweest. Compositie zoeken, waar plaats ik het blok, horizon wel of niet in de foto, wat voor sluitertijd geeft welk effect, gaan we in kleur of zwartwit. Maar het gaf me ook rust, om te kijken.
Met foto 10, het lange zwarte strand van IJsland, ben vooral bezig geweest met het effect van de sluitertijd. Dit was mijn beste resultaat van alle foto’s die ik daar genomen heb.
Het lijkt net een schilderij.
De dag erop zijn we weer gaan rijden richting Jokulsarion, het gletsjermeer, met onderweg stops bij Fjaoragljufur (een buitenaardse kloof, maar lastig te fotograven), Systrastapi foss en een uitloper van de gletsjer, totdat we dus bij het gletsjermeer waren voor zonsondergang. Genoten van de prachtige natuur en de schoonheid van ijsbergen in het meer.
Eenmaal bij het hotel een lekker diner en een biertje of 2, want de kans op noorderlicht was toch minimaal maar we werden positief verrast. Vlug de spullen gepakt (nu wel met muts en handschoenen) en terug gereden naar het meer voor foto’s van het meer met dit natuurverschijnsel.
De dag erna naar Diamond beach, met zonsopkomst. Dat is toch wel een hoogtepunt op IJsland, zeker als er veel ijsblokken op het zwarte strand liggen. Toch zo lastig om de juiste compositie te vinden, ruimte te geven aan de elementen op de foto maar dit is mijn beste foto van de reis, vind ik zelf. Michael was in ieder geval jaloers op de foto’s die ik had genomen en dat is een groot compliment.
Die dag nog naar Vestrahorn Stokksnes gegaan waar we geruime tijd hebben verbleven om foto’s te maken van dit mooie gebied.
De laatste dag was de terugweg naar Reykjavik. Dit was een lange reis, ook al hadden we een paar interessante stops zoals Skogafoss, een klein zwart kerkje in de middle of nowhere en nog ee prachtig uitzicht over een IJslands meer. Persoonlijk had ik de heenreis met een dag ingekort om de terugreis in 2 dagen te doen, maar het was een prachtige reis met een fantastische groep.
Geschreven door: Migiel Francissen
