In maart 2023 maakte ik met De Rooij Fotografie mijn eerste reis naar de zuidkust van IJsland, een land dat al een tijdje op mijn verlanglijstje stond. Het werd een prachtige belevenis met indrukwekkende landschappen waaraan ik als fotograaf mijn hart kon ophalen. Tijdens die reis miste ik echter één locatie die ik dolgraag had willen zien: de Kirkjufell, de bekende puntmuts-achtige berg met de twee watervallen op de voorgrond. Niet zo gek, die berg ligt daar nu eenmaal niet, maar op Snæfellsnes, een stuk noordelijker.
Maar toen ik afgelopen jaar op de Rooij’s website las over een nieuwe reis naar Snæfellsnes en de Westfjorden was de beslissing snel genomen. Nadat ik mijn vrouw even lief had aangekeken mocht ik deze reis boeken en afgelopen juni was het dan zover.
Het bijzondere van deze reis was dat het begon op de 20e juni, bijna de langste dag van het jaar. In het zo noordelijk gelegen IJsland betekent dat dat de zon niet of nauwelijks ondergaat. Misschien niet zo goed voor je nachtrust maar het bood wel de gelegenheid om heel lang te kunnen fotograferen. Dat bleek direct al onze eerste dag. Doordat onze vlucht vertraging had opgelopen en we door een probleempje met de sleutel onze reisbus moesten omruilen, kwamen we een stuk later dan gepland in ons eerste hotel aan. Na in Borganes gegeten te hebben kwamen we terug bij ons hotel en konden we, ondanks het late tijdstip, nog heerlijk aan de slag met de camera.
De tweede en derde dag stond in het teken van het verkennen van het schiereiland Snæfellsnes. Dit gebied kenmerkt zich door zijn oude vulkaankraters, zwarte zandstranden, zijn ruige westkust met zijn basaltformaties en de aanwezigheid van de met een gletsjer bedekte berg Snæfellsjökull. Kortom een plek waar we talloze fotostops konden maken onder de deskundige leiding van onze begeleider Co Bliekendaal. Dat is ook gelijk het mooie van deze reizen met De Rooij: je kunt aangeven in welk aspect van de fotografie je eventueel begeleiding wilt krijgen, iets wat deze reizen geschikt maakt voor elke fotograaf, van beginner tot pro. Zelf had ik, bekend als ik ben met landschapsfotografie, niet echt een leerdoel. Ik wilde in eerste instantie vooral genieten van het IJslandse landschap en daar dan mijn hobby op loslaten. Wel wilde ik wat meer ervaring opdoen in vogelfotografie (en dan met name de vogels in vlucht) en daar kreeg ik deze reis meer dan genoeg mogelijkheden voor.
Aan het eind van de derde dag kwamen we dan eindelijk aan bij ‘mijn’ berg, de Kirkjufell. Nadat we op de rit naar ons hotel al wat foto’s hadden gemaakt van de minder bekende kant van deze berg, gingen we ’s avonds na het eten op weg om de meer bekende plaatjes te schieten. Vanaf de recent aangelegde platformen hadden we een prachtig uitzicht op deze berg en de twee watervallen, ondanks het feit dat de nog steeds hoog staande zon zorgde voor harde schaduwen. Maar uiteindelijk ging ik met een tevreden gevoel naar bed en kon ik wederom een item op mijn to-see-lijst afvinken.
De vierde dag zouden wij de Baldur ferry nemen van Stykkishólmur naar de Westfjorden. Helaas werd deze trip gecanceled omdat de ferry elders in IJsland moest worden ingezet. Dus moesten we een enorme omweg maken om in ons hotel in Breiðavík aan te komen. En hoewel Co met zijn kennis van IJsland er voor zorgde dat we onderweg voldoende mooie fotostops konden maken, werd het alles bij elkaar wel een hele lange rit waardoor we geen tijd meer hadden om Rauðisandur Beach te bezoeken.
Ook vandaag hadden we weer voordeel van het lange licht. ’s Avonds konden we een uitgebreid bezoek brengen aan de kliffen van Látrabjarg, alwaar enorme aantallen zeevogels, inclusief de kleurrijke puffin, schreeuwen om aandacht. En hoewel de puffins (papegaaiduikers) slechts mondjesmaat de moeite namen om te verschijnen hebben we deze zomerbezoekers uiteindelijk toch op de gevoelige sensor vast kunnen leggen.
De vijfde reisdag gingen we naar het noordelijk gelegen Isafjördur en ik denk dat deze dag mijn absolute hoogtepunt van onze reis is geworden. Het begon allemaal met het Hnjótur Museum (dat hoewel gesloten, genoeg attributen buiten had staan voor interessante foto’s). Daarna het beroemde scheepswrak Garðar BA 64, waar we een eerste snufje Urbex-fotografie konden opsnuiven. Vervolgens de prachtige route noordwaarts, langs imposante fjorden, totdat we bij het hoogtepunt van de dag kwamen, de Dynjandi waterval(len). Deze serie van zeven watervallen, waarvan Dynjandi de bovenste en grootste waterval is, is dankzij de aangelegde paden, trappen en uitkijkplatforms een waar fotografisch paradijs waar je uren zou kunnen blijven om steeds maar weer een andere compositie te vinden om dit bruisende waterspektakel vast te leggen. En hoewel ik door de vele foto’s op internet het idee had gekregen dat dit een beetje een kleurloos item was, alleen wat watervallen temidden van zwarte rotsen, werd ik, mede door het prachtige weer, hierin enorm gelogenstraft.
’s Avonds konden we weer gebruik maken van het lange licht door een bezoekje aan het Bolafjall uitkijkpunt te brengen. Heel bijzonder: slechts op 638 meter hoogte, in juni, in de sneeuw.
De zesde dag, op weg naar het oostelijke deel van de Westfjorden, moesten we de lange kustweg langs de talloze fjorden nemen. Gelukkig konden we ook nu weer regelmatig de bus uit om ons aan onze hobby te wijden; van de onverwachte ‘koffie met wafel’ stop bij Litlibær en de niet geplande maar zeer welkome one-man-show van een zeehond op een rots tot het weerstaan van de aanvallen van tientallen duikende Noordse Sterns, het was weer een prachtige dag. Een dag die eindigde bij de voormalige haringfabriek in Djúpavík, alwaar we twee uur de tijd kregen om ons in Urbex-fotografie te bekwamen. Ikzelf had hiermee al wel ervaring opgedaan en ik kon mijn hart ophalen met het fotograferen van de oude machines in deze fabriek.
En als een terzijde, ik vond alle hotels gedurende deze reis prima, maar het Hótel Laugarhóll waar we deze nacht verbleven, is toch wel mijn favoriet. Niet alleen het eten was meer dan voortreffelijk, de aanwezigheid van een zwembad gevuld met thermaal water was echt een bonus waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.
Tot slot onze laatste reisdag. We begonnen de dag met een walvistocht vanuit Hólmavík en hoewel ik uit eerdere ervaringen in Schotland wat sceptisch was over de kansen om wat te zien, werden wij ditmaal getrakteerd op een uur durend bezoek van een bultrug die niet te beroerd was om bij enkele gelegenheden haar imposante staart te laten zien.
De rest van de terugreis heb ik niet heel bewust meegemaakt. Iedereen in de groep leek moe en vol van de vele indrukken die we opgedaan hadden. Toch nam Co ons nog mee voor een rondje op het schiereiland Reykjanes, alwaar we de verwoestingen door de lavastromen van afgelopen jaren van dichtbij konden aanschouwen alsook het prachtige kleurrijke landschap bij Seltún, een gebied met geothermale bronnen.
Waarmee een einde kwam aan een prachtige en gevarieerde reis, waar ik genoten heb van het IJslandse landschap én van de gezellige samenwerking met Co en alle andere deelnemers aan deze reis.
